Interview Vismagazine









3 mei 2017 - Sint Jakobsschelp

Toen ik vorige week vrijdag thuis kwam na een dagje 
vakantiewerken, schonk ik mezelf een glas drinken in.
Terwijl ik mijn glas klaarzette, viel mijn oog op een schelp.
Er lag namelijk een Sint Jakobsschelp op het aanrecht.
De twee schelpen zaten nog origineel aan elkaar. Mijn zusje
had hem gevonden op de kotter van mijn vader. 

De Sint Jakobsschelp of Mantelschelp is ook wel bekend als coquille. 
Dit is de grootste mantelschelp van Europa. De schelpen kunnen namelijk
een doorsnede van 17 cm bereiken. Deze bijzondere schelpen komen voor
van Noorwegen tot aan Portugal en zijn witachtig bruin of roze van kleur.
In de supermarkt worden coquilles vaak zonder schelp verkocht.



De Sint Jakobsschelp

Levenswijze
Sint Jakobsschelpen leven plat op de bodem van de zee met de bolle klep 
aan de onderzijde. De jonge dieren kunnen zich door byssusdraden
vasthechten aan substaat. De volwassenen daarentegen liggen los en
houden van zandige bodems. Om zich te verplaatsen, moeten de kleppen
met heel veel kracht sluiten. Als dat gebeurt, verlaat het water de schelp
aan de kant waar de scharnier zit. Het is dan net alsof de schelp zich als
het ware door het water hapt.

Kenmerken
De jakobsschelp kenmerkt zich door zijn gelijkzijdige, driehoekige vorm. 
Beide kleppen hebben ongeveer 15 radiaire, golvende hoofdribben.
Door een gelijke tussenruimte worden de hoofdribben van elkaar gescheiden.
Aan beide zijden van de umbo zit een vleugelvormig uitsteeksel, wat men ook
wel het oortje noemt. Een umbo is de top van een tweekleppige schelp. Dat is
het oudste deel van de schelp, want daar is de groei begonnen. De beide oortjes
van een schelpklep zijn niet gelijk van grootte. Ook de kleppen van de schelp
zijn niet gelijk, want de linkerklep is bol en de rechterklep is zo goed als plat.

Creativiteit
De vrucht van de Sint Jakobsschelp kun je opeten, maar met de schelp kun
je een heleboel leuke dingen doen. Zo kun je de rechterklep (plat) gebruiken
als stempel. Dat is bijvoorbeeld leuk om een theedoek of kussenhoes te bestempelen.
Wat heb je nodig?
  • Sint Jakobsschelpen van verschillende groottes
  • Wit kussenhoes/ theedoek
  • Textiel verf
  • Kwast
  • Oude krant / vuilniszak
  • Stuk karton
  • Strijkbout

Hoe ga je te werk?
  1. Nieuwe theedoeken of kussen-hoezen dienen vooraf uitgewassen te zijn.
  2. Leg je theedoek of kussenhoes op een ondergrond die vies mag worden, 
    bijvoorbeeld een oude krant. (wanneer je kiest voor een kussenhoes,
    doe daar dan een stuk karton of boek in i.v.m. doordrukken van de verf)
  3. Bestrijk de schelp met de textiel verf.
  4. Stempel de schelp op de theedoek of het kussenhoes.
  5. Herhaal dit een aantal keer.
  6. Laat het drogen. Dit duurt ongeveer 12 tot 24 uur.
  7. Wanneer de verf droog is, is het tijd voor fixatie. Doe de kussenhoes binnenste 
    buiten of de theedoek met de textielverf naar beneden. Leg het op de strijkplank
    en strijk het op stand 2 (150 graden) ongeveer 4 minuten.

Foto: Pinterest





1 mei 2017 - Quote

Dit keer wil ik een quote met jullie delen. Ik heb deze zelf 
geletterd met verschillende lettertypes. De vertaling luidt
als volgt; de vissersmannen weten dat de zee gevaarlijk is
en de storm verschrikkelijk, maar ze vinden deze gevaren
niet genoeg om aan land te blijven.

Dat maakt dat we trots kunnen zijn op de mannen van de zee!





The fishermen know that the sea is dangerous and the storm is terrible, 
but they have never found these dangers sufficient reason for remaining ashore.
- Vincent van Gogh
 


26 april 2017 - Genieten


Vind je het niet jammer dat je vader een hele week van huis is?
Dat is een veelgestelde vraag, wanneer men (voor het eerst) hoort
dat mijn vader visserman is. Tja, zeg ik dan, het is maar wat je
gewend bent. Mijn vader vertrekt zondagnacht en komt vrijdagmiddag
weer thuis. En dat is al mijn hele leven lang zo. Ik weet niet beter.
Het is natuurlijk ook niet zo dat ik mijn vader nooit eens mis. Als je
bijvoorbeeld op een doordeweekse dag jarig bent, ja dan is het wel
jammer dat hij er niet bij kan zijn. Of als het heel slecht weer is en je
kunt telefonisch geen verbinding maken, dan is dat best spannend.
Maar het heeft ook zoveel mooie dingen.
Als het zomer is, kun je
helpen met vissen, soppen of
schilderen. Als hij je foto’s stuurt van
de mooiste luchten en de zee geniet je mee. En als hij dan weer thuiskomt
ben je zo ontzettend blij! In het weekend kun je hem eens flink in de
watten leggen. En om niet te vergeten: je hebt altijd lekkere, verse vis ;-)

  


 

24 november 2016 -

Yese, daar proef je de liefde voor de zee

Yerseke, op zen Zeeuws: Yese, is vooral bekend vanwege 
zijn mossel- en oestercultuur. Het is dan ook niet heel gek
dat veel toeristen een rondleiding doen over de oesterputten
en de jachthaven. Yerseke heeft een mooie en interessante
geschiedenis. Mijn moeder zegt altijd: de oesterputten zijn
een van de meest nostalgische en mooiste plekken van Yerseke.
En dat is misschien ook wel zo. Want ze worden al eeuwen lang
als verwatergebied voor de oester gebruikt. Samen met mijn
moeder heb ik bij, nu Oesterput 14, een Oesterbrevet gehaald
en zijn we nog meer te weten gekomen over oesters.
We kregen eerst een stukje geschiedenis en daarna een rondleiding
over de oesterputten. Ook hebben we geleerd hoe je oesters open
moet steken. Het leuke is, dat je in elke soort oester een andere
smaak proeft. Ik proefde bijvoorbeeld meloen of walnoot.
Mmmm......

 


 

6 september 2016 - Mediterraan hapje



Hoewel de vakantie voor vrijwel iedereen erop zit, 
blijf ik toch nog even in de zonnige, Mediterrane sfeer.
Dit keer wil ik een heerlijk recept met jullie delen.
Mediterraan en zo gemaakt! Laat die nazomer nu maar komen!

Tartaar van komkommer met garnalenmouse

Benodigdheden:
1 gele paprika
1 oranje paprika
1/2 komkommer, zaadlijsten verwijderd
6 pijpjes bieslook, fijngeknipt
sap en geraspte schil van 1/2 citroen
1 eetl olijfolie
zout
peper
6 grote, roze garnalen, gepeld
50 ml room, koud
1 eiwit
6 pijpjes bieslook, ter garnering

Extra nodig:
staafmixer
spuitzak


Voor: 6 personen
Bereiding: 30 minuten
Oventijd: ca. 30 minuten
Moeilijkheid: erg makkelijk

  1. Verwarm de oven voor op grillstand. Gril de paprika’s 
    in de oven tot ze zwart blakeren (ca. 30 minuten).
    Keer ze regelmatig om. Haal uit de oven en laat afkoelen
    in een dichtgeknoopt plastic zakje.
  2. Snijd ondertussen de komkommer in kleine dobbelsteentjes. 
    Meng de komkommer met de bieslook, het citroensap en
    de olijfolie en breng op smaak met zout en peper.
    Zet weg in de koelkast.
  3. Verwijder de zaadlijsten van de paprika’s, snijd ze in stukjes 
    en doe in een kom of maatbeker. Pureer met behulp van
    de staafmixer tot een dikke saus. Breng op smaak met zout
    en peper en zet in de koelkast.
  4. Pureer de garnalen met behulp van de staafmixer 
    tot een fijn gehakt. Bestrooi met zout en peper.
    Klop de room stevig. Meng het garnalengehakt erdoor.
    Klop het eiwit samen met een mespunt zout goed stijf
    en schep voorzichtig door de room.
  5. Verdeel de gekoelde paprikasaus over 6 glazen en schik 
    de komkommertartaar er bovenop. Schep de garnalenmousse
    in een spuitzak en verdeel over de tartaar. Garneer met
    de citroenrasp en bieslook en zet in de koelkast tot
    het moment van serveren.





     


1 April 2016 - Maand van de garnalen

 
De zee, de lucht van zilte zout.
Daar worden ze gevangen,
door mannen jong en oud


Het schip deint op de golven,
totdat het huiswaarts keert.
Want daar kan men niet wachten
op die garnalen, zo begeerd.


Op de kade staan vrouwen en kinderen,
die zeggen doe ons er nog maar een.
Want zulke smakelijke garnalen,
weigert alleen een hart van steen.






8 Februai 2016 - Visserman landt toekomst
aan wal

Persbericht schrijven - Marketing, Zoomvliet College, 
leerjaar 2 periode 1 (september-januari)
Omtrent de aanlandplicht

Erwin Sinke vist met zijn schip de YE 139 hoofdzakelijk op garnalen. 
Als bijvangst heeft hij weleens tong en schol. Volgens Sinke is de wet
door ’’hogerhand’’ opgelegd. De visserman zelf heeft er niet eens om
gevraagd. De aanlandplicht heeft grote gevolgen voor de visserij.
Er is te weinig personeel aan boord, die de vangst kan verwerken.
Ook is er te weinig opslagruimte voor de ondermaatse vis. Maar dat
is nog niet het grootste probleem. Doordat ondermaatse vis verplicht
moet worden aangeland, krijgt de vis geen kans om zich voort te planten.
De visser landt zijn toekomst aan wal. Er wordt dus niet uitgesloten dat
dit in de toekomst voor bedrijven de kop gaat kosten. Ook zal de wet
gevolgen hebben voor de tong- en scholstand in de Noordzee.
De vissers zijn hard op zoek naar een oplossing. Al is dat niet eenvoudig. 
Een paar jaar geleden is er met de vakbond over de aanlandplicht gesproken,
maar daar is verder geen actie ondernomen. 
Wat men met de ondermaatse vis aan wal gaat doen is nog onduidelijk.



 
3 februari 2016- Foodtrend 2016: Zeewier


Het groeit heel dichtbij en ver weg is het erg geliefd op
het menu. Ra ra wat is het? Juist! Zeewier. Dat is nou juist ook
een van de foodtrends die wij, Hollanders dit jaar gaan ontmoeten.
Lees hier alles over wat zeewier nou eigenlijk is en waarmee je
het al dan niet kunt combineren...
Veel lees plezier!
 
Wat is zeewier?
Een ander woord voor zeewier is macroalgen. Macroalgen zijn 
organismen die aan fotosynthese doen, maar die niet tot de
‘hogere planten’ of ‘landplanten’ behoren. Zeewier is dus
de verzamelnaam van groepen niet verwante algen die in zee
of brak water leven. 

Zeewieren zijn macrofytische zee algen. Dat betekent dat
het plantachtige organismen zijn die in zee leven.
Zeewier bestaat uit vertakt loof, dat lijkt op een stengel
en blad. Met het aanhechtingsorgaan hecht zeewier zich
vast aan rotsen, koraal, ander zeewier of zelfs dieren.
Sommige wieren kunnen zich niet hechten en drijven
daarom in zee. U heeft deze vast wel eens op het strand
zien liggen.
 

Verschillende soorten
We kunnen zeewier onderscheiden in vier groepen:
-De groenwieren, hiervan zijn er ca. 1800 soorten zoals 
darmwier en zeesla.
-De bruinwieren, hiervan zijn er ca. 1800 soorten zoals 
wakame, blaaswier en zeespagetti.
-De roodwieren, hiervan zijn er ca. 6200 soorten zoals 
Iers mos en knoopwier.

De wieren komen op verschillende dieptes voor. 
De indeling op kleur betekent dat deze kleur in
de fotosynthese met de hoogste concentratie aanwezig is.


Zeewier is gezond
Zeewieren zijn planten die de meeste mineralen op aarde bevatten. 
In de oceaan nemen ze deze mineralen direct in zich op. U beschikt
volledig over deze mineralen wanneer u zeewier laat weken in water.
Daarna goed kauwen, ermee koken of er thee van maken. Wanneer je
water en zeewier samenvoegt, creëer je een natuurlijke combinatie
van vitaminen en mineralen die makkelijk door je lichaam kan
worden vastgehouden.
Het helpt de transport van andere voedingsstoffen. De meeste wieren 
zijn rijk aan mineralen als calcium, natrium, ijzer en jodium.
Afhankelijk van het soort zijn de wieren belangrijke bronnen van
vitamine A, B, C, en E.

Naast de vele mineralen is zeewier ook nog eens goed voor ons eco-systeem. 
Zeewier speelt een belangrijke rol in onze zuurstofvoorziening en in
de opname van CO2.
Je kunt het vergelijken als de rol die het tropisch
regenwoud op aarde speelt.
 

Het eten van zeewier
Wereldwijd worden meer dan 160 soorten zeegroenten gegeten. 
Deze groenten variëren in kleur, structuur en vorm. Vooral bij Japanners
is het eten van zeewier erg geliefd. Maar tegenwoordig ontdekken steeds
meer mensen de veelzijdigheid van het gezonde zeewier. Zeewier wordt
onder andere veel gebruikt bij het bereiden en eten van sushi. Maar het past
bijvoorbeeld ook goed bij schelpdieren, vis en wit vlees
.

 

 



 

30 december 2015 - De vis van de Kampersteur


De steur is een vis die behoort tot de straalvinnigen. Dat wil zeggen 
dat er in de vinnen van de vis, stralen zitten die de huid ondersteunen.
De steur kan wel zes meter lang worden. De rug van de vis is grijs tot
bruin en de buik is licht gekleurd. De jonge steuren zijn dol op
schaal- en schelpdieren, maar naarmate ze ouder worden, eten ze
bodemvis. De naam steur komt trouwens van het woord  ”storen”
en het begrip woelen en wroeten wat te maken heeft met de manier
waarop de vis voedsel zoek in de bodem.

De laatste steuren die zich in Nederland voortplantten, deden dat 
in de Ijsseldelta bij Kampen en in de Biesbosch. Dit zijn gebieden
waar nog steeds steur gevangen wordt.


Wist je trouwens dat de inwoners van Kampen vroeger 
steurkoppen werden genoemd?
De burgemeester van Kampen was destijds eens zeer vereerd 
met een werkbezoek dat de bisschop aan zijn stad zou brengen.
Daarom werd er besloten om de bisschop een luxe feestmaal
voor te schotelen. Vissers in Kampen vingen hiervoor een
uitzonderlijk grote steur uit de rivier de Ijssel. Met een goed
bereidde steur, die de bisschop deed watertanden, konden
de stadsbestuurders natuurlijk goed voor de dag komen.
De steur lag al bijna klaar bij de beste koks van Kampen om
gefileerd te worden, toen ze het bericht kregen dat de bisschop
ziek was en niet kon komen. Dat was een grote teleurstelling,
want de kans was erg klein dat er ooit weer zo’n grote steur
gevangen zou worden. 

De steur die gelukkig nog in een zeer grote teil rondjes aan
het zwemmen was, werd voorzien van een zilveren bel.
Zo konden ze de steur snel terugvinden, wanneer de bisschop
na herstel van zijn ziekte weer op bezoek zou komen. 

Korte tijd later werd het nieuwe bezoek van de bisschop
aangekondigd. Het stadsbestuur van Kampen liep dagenlang
langs de oevers van de Ijssel te luisteren, maar ze hoorden
het geluid van de bel niet en de steur liet zich niet meer vangen.
De plaatselijke kok bereidde uit nood zogenaamde Kampersteur.
Er werden eieren klaargemaakt.

 

 



 

6 oktober 2015 - 5 redenen om vis te eten


Vissen zien er niet alleen heel mooi uit, ze zijn ook nog eens heel 
lekker en gezond. Dat komt voornamelijk doordat in vis veel
vitaminen, eiwitten, en mineralen zitten. De omega-3 vetzuren van vis
zijn gunstig voor het functioneren van heel ons lichaam. Ik hoop dat je
na het lezen van dit blog meer vis gaat (leren) eten.

Gezond hart
Vis is heel gezond, omdat de visvetzuren goed zijn voor onze
hart-en bloedvaten. Uit verschillende onderzoeken is wel degelijk
bewezen dat de kans op bijvoorbeeld een hartaanval minder groot is
wanneer je twee keer in de week vis eet. Daarom is het aan te raden
om minimaal twee keer per week vis te eten, waarvan 1 vette vis
zoals: makreel of haring.


Goed voor onze hersenen
Onze hersenen bestaan uit de zogenaamde witte en grijze stof.
De grijze stof zit voornamelijk aan de buitenkant, terwijl de witte stof
aan de binnenkant zit. Die grijze stof zorgt ervoor dat wij informatie
kunnen verwerken. Minimaal een keer per vis eten is erg gunstig voor
de grijze stof neuronen. Uit onderzoek is gebleken dat mensen die
gekookte vis consumeren, meer nieuwe neuronen vormen dan mensen
die gebakken vis consumeren. Tegelijkertijd hebben ze een beter
leervermogen en geheugen. 


Anti depressief
Ook is bewezen dat omega-3-vetzuren helpen om depressie te verlichten.
Omega 3 is een effectieve vetzuur tegen depressies. Zo bleek dat zwangere
vrouwen die omega 3 capsules consumeren tijdens hun zwangerschap zich
veel minder depressief voelen, in vergelijking met vrouwen die dat niet doen.


Huid- en haarstructuur
De omega-3 visvetzuren voeden je huid en houden je huid erg gezond. De huid
blijft soepeler, steviger en tegelijkertijd vormt het minder rimpels. Ook je haar
heeft baat bij de omega 3, deze gaat mooi glanzen.


Lekker!!
Last but not least. Vis is ook nog eens heel lekker. Dan heb ik het niet over de
kartonnen kweekvisjes, waarvan je niet kunt onderscheiden of het tong of schol is,
maar over de verse Noordzeevis! Ieder vis smaakt anders. Onze Noordzee biedt tal
aan exclusieve smaken, maar dat zul je echt zelf moeten ontdekken!

 



 

19 september 2015 - Yankie Echo



Ondertussen is de vakantie ten einde gelopen en zitten we alweer 
twee weken op school. Erg wennen vind ik altijd. Het hele ritme
wordt omgegooid. Vakantiefolders worden omgeruild voor
schoolboeken en ineens is je tijd weg. Zelfs geen tijd meer om een
blog te schrijven…
Daarom begin ik bij het begin. 
Zoals je kon lezen is Marilene aan haar opleiding stuurvrouw
begonnen in Stellendam en woont door de week op Flakkee.
Ik geloof dat mijn moeder en ik de eerste week wel acht keer
het ritje Goes- Goedereede- Havenhoofd- Stellendam
hebben
gemaakt. Dat kwam ook een beetje omdat mijn vader die week
in het dok moest, in Stellendam, voor onderhoud van de kotter.
Thuis deelde mijn zus de kennis die ze de eerste dagen op had gedaan. 
Dat is weer eens wat anders. Voor mijn vader was het bekende stof.
Zo vertelde ze bijvoorbeeld over het maritieme alfabet, wat ze die week 
moest leren. Dat wordt gebruikt wanneer je een woord moet spellen.
Mijn jongste zusjes hadden het binnen no-time ook onder de knie.
Wanneer ze elkaar riepen dan was het ’’Bravo Echo Alfa’’ in plaats van Bea.   
Zelfs als de telefoon werd opgenomen was het: 
Yankee Echo one hundred thirty nine (YE 139).

 

In het dok bij Maaskant, Stellendam



 

9 september 2015 - Tong, mijn lievelingsvis


Na veel lezen en informatie verzamelen vertel ik jullie in dit blog
alles over mijn lievelingsvis: Tong.
Tong, ook wel solea solea, is een bruin gevlekte platvis. Vanwege 
zijn ovaalronde vorm wordt de vis tong genoemd. De ogen van de
vis staan aan de rechterkant van het lichaam. Het voedsel van de
tong bestaat uit wormen, schaal- en schelpdiertjes en kleine visjes.
Tong zwemt het liefst in ondiep water met een
zand- of modderbodem.
De tong komt voor in bijna heel de Middellandse Zee en in de
kustwateren van de oostelijke Atlantische Oceaan van
Zuid-Noorwegen tot aan Senegal. In de wintermaanden trekt de tong
naar de Noordzee. Het water is hier dan iets warmer.

Misschien heb je bij de visboer weleens slibtong gezien? Dat zijn jonge 
tongen die nog niet paairijp (rijp om te paren) zijn. De tong wordt pas
paairijp als hij tussen de drie en de vijf jaar is. Dan is hij ongeveer 25 tot
35 centimeter lang. Grote tong wordt ook wel zeetong genoemd. De tong
kan 60 tot 70 cm lang worden en een gewicht van drie kilo bereiken.
Er zijn zelfs tongen die 26 jaar oud worden, maar in de Noordzee komen
zulke oude tongen niet meer voor. 

De tong die in Nederland op de markt wordt verkocht, komt vooral uit de 
Noordzee. De tong wordt gevangen met de boomkor techniek. Bij de
boomkor techniek wordt een kuilnet opengehouden aan de bovenkant
door een stalen buis, de boomkor. Vroeger was die stalen buis een boomstam,
vandaar de naam boomkor. De boom wordt aan beide uiteinden ondersteund
en verzwaard door sloffen, zoals ze dat noemen. Deze sloffen gaan bij het
vissen over de zeebodem. Bij de platvisvisserij heeft de kor wekkerkettingen.
Deze kettingen worden voor de opening van het net geschakeld. Bij het vissen
gaan de kettingen over de bodem, waardoor de vissen op schrikken uit de bodem
en op die manier het net worden ingedreven. Een boomkor kotter vist met
twee korren.



De Nederlandse visserijsector is heel actief met de ontwikkeling voor een duurzame 
en alternatieve vangstmethode voor platvis. Voor de tong is dat de pulswing.
Bij pulswing wordt het kuilnet aan de bovenkant opengehouden door een zwevende
'vleugel’. De vleugel is een vervanging van de zware boom en de sloffen van de
traditionele boomkor. Dit levert een aanzienlijke brandstofbesparing op en
verminderd de invloed op de bodem.





26 augustus 2015 - Bijzondere vondst


Het komt weleens voor dat er een parel in een oester wordt gevonden.
Maar tien parels in een oester, dat komt eigenlijk zelden voor.
Op de mosseldag in Yerseke vonden Yersekenaren zowaar tien parels
in een oester. De mannen Christiaan van der Poel en Tom Sinke hadden
al eens eerder een parel gevonden en gehoord dat mensen weleens twee
parels in een oester hadden, maar dit hadden ze nog nooit gezien. Nadat
de vrienden de parels hadden gevonden, hebben ze dit bijzondere nieuws
online gezet op de site viswinkel-online, van Van der Poel. Met als gevolg
dat er veel journalisten op af kwamen. De mannen werden plat gebeld,
zelfs vanuit Engeland, Polen en Oostenrijk. De grote vraag was steeds
hoeveel de parels waard zijn, maar daar konden ze geen antwoord op geven.
Daarom besloten ze de oester te laten onderzoeken in Naturalis, een 
onderzoeksinstituut en natuurhistorisch museum in Leiden.

Kijk voor meer informatie op; www.vis-winkel-online.nl






17 augustus 2015 - Visserijfeest Breskens

Het is dringen op de kaai in Breskens. Mensen, jong en oud,
wurmen zich door de menigte naar de vismijn.
Want daar gaat het gebeuren. Hier worden dadelijk de prijzen
uitgereikt
aan de beste kwaliteitsaanvoerders. Jaap Hennekeij,
oud voorzitter VISNED,
opent de bijeenkomst. In zijn speech
komt weer duidelijk naar voren dat de
aanlandplicht een doorn
in het oog is voor de Zeeuwse vissers. Vissers moeten
straks verplicht
de jonge vis aan wal zetten. Ook maakt hij duidelijk dat helaas

dit jaar geen viswimpel uitgereikt zal worden vanwege de
minimale aanvoer. 


Meneer Hennekeij geeft het woord over aan Johannes de Bat,
gedeputeerde provincie Zeeland. Samengevat; hij verteldt hoe
belangrijk de visserij voor ons Zeeuwen is en dat in Breskens
de meeste garnalen worden aangevoerd. Garnalen zijn dus heel
belangrijk voor Breskens. Het visserijfeest trekt dan ook
duizenden bezoekers. Meneer de Bat stelt de visserij koningin en
de garnalenprinses voor. Kort vertellen ze hoe ze koningin en prinses
geworden zijn. Daarna wordt verkondigt wie de prijs gewonnen heeft.
Eerst wordt de derde plek bekend gemaakt. Ik knijp in de hand van mijn zusje…
Het is zo spannend! De tweede plek is voor mijn vader en de eerste voor de
familie Preat uit Kieldrecht. 

Nadat we lekker gegeten hebben komt de man van het visserijnieuws weer naar ons
toe en maakt een praatje. Vorig jaar werden we door hem op de foto gezet toen mijn
vader de garnalenwimpel won. Hij vraagt aan mijn zus Marilene of ze nog graag mee
gaat vissen. Ze vertelt dat ze na de zomervakantie aan haar opleiding tot
stuurman/vrouw gaat beginnen. Deze opleiding volgt ze aan de visserijschool in
Stellendam. Bijzonder he! Hierop volgt een soort interview en worden er foto’s gemaakt
voor de krant.

Zoals altijd was het erg gezellig en het weer was buitengewoon! Omdat het zo warm was,
had mijn vader het trapje
van het visruim aan de zijkant van de kotter gehangen zodat
we lekker konden zwemmen.
Dat was erg leuk!

We kijken met een warm gevoel terug op deze dag!







10 juli 2015 - De visserman en de bruid

Vrijdagmorgen. Tijd om weer naar boord te gaan, 
de kotter soppen. Deze vrijdag is een beetje anders dan anders.
Vandaag trouwt een van de bemanningsleden. En na tientallen
weken ligt de kotter weer wat dichter bij huis, in Vlissingen.

Terwijl Marilene en ik lekker aan het soppen zijn vraagt een van
de bemanningsleden of ik het bruidspaar al heb ontdekt.
Snel werp ik een blik door het raampje van de kombuis.
En warempel, daar staat het bruidspaar!

De fotografe neemt foto’s dat Alexander aan het soppen is.
In zijn trouwpak. Hij klautert aan dek. ’’Kiek noe uut voe je pa-hak!’’,
roept de bruid. Maar hij staat al in de stuurhut.
Ook de bemanning mag nog even op de foto. Een man op een heftruck,
die net komt aanrijden, stopt en vraagt of er nog foto’s op de heftruck
gemaakt willen worden. De bruid wordt op de bak van de heftruck gezet.
Deze gaat nog een stukje de lucht in. De bruidegom gaat op de heftruck zitten.
Flits, weer een leuke foto. De bruidegom wil de bruid weer naar beneden
laten zakken, maar dat vertrouwt ze niet zo. ’’Laat dat die man maar doen hoor!’’.
En zo gezegd, zo gedaan.

Als ze weer met beide benen op de grond staat, vertrekt de trouwauto en gaan wij
weer aan de slag.









19 juni 2015 - Vrijdag

’’Daar komt ie al hoor’’. Klokslag 04:30 staat opa met de 
boord-bus op de stoep. Snel frommel ik het laatste stukje
boterham in mijn mond. Daar gaan we dan: op naar Ijmuiden.
Samen met mijn zus Marilene en opa halen we mijn vader op
die zijn vis in Ijmuiden gaat lossen.
Na ongeveer twee uur rijden, komen we aan op de haven. 
Hoe zou vader reageren? Hij weet nog van niks… Het is echt
een verassing dat we komen schoonmaken.
Nadat we de bus geparkeerd hebben, lopen we door de visafslag 
naar de kotter.
In een flits zie ik een stapel viskisten met rode poon voorbij komen,
mannen die op heftrucks rijden en jongens die de vis verwerken.

Ja, daar liggen ze! 

Terwijl de mannen de kotter weer vis-klaar maken, beginnen marry 
en ik met schoonmaken. Marry in de stuurhut en ik in de kombuis.
Als alles lekker glad en strak is, gaan we nog even naar het dek.
De mannen zijn bezig met het boeten van de netten. Marilene leert me
hoe je van het garen een leuke sleutelhanger kunt maken.
Daar zitten we dan. Tussen de netten, in de heerlijke zoute zeelucht.


Sleutelhanger



15 juni 2015- Gelukkig moment


Nog een paar daagjes en dan is het schooljaar weer om. 
Het is voorbij gevlogen. Die laatste weken moeten alle opdrachten 
worden ingeleverd en krijgen we nog wat toetsen. Ook moesten we
nog een presentatie geven over iets wat je interesseert. Maar dan wel
in combinatie met ons vakgebied (mediavormgever).
Daarom heb ik ervoor gekozen om een presentatie te geven over visserij 
promotie. Kranten, tijdschriften, campagnes, visserijdagen, documentaires.
Er zijn heel wat dingen die vis en de visserij promoten.

Nadat ik klaar was met mijn verhaal, heb ik nog wat recepten-boekjes en 
flyers over vis uitgedeeld. Die vielen bij veel in goede aarde.
Na een paar dagen kwam er een meisje naar me toe die zei 
"Ik heb het boekje aan mijn vader gegeven hoor,
dus nu gaan we ook een keer vis eten".


Daar word je toch blij van?! Lucky moment!!





5 juni 2015 - Het leven van de schol

Het is vrijdagochtend 05:50 uur. Bij de visafslag in Ijmuiden
is al een drukke bedrijvigheid. De mannen van de afslag rijden
heen en weer op hun heftrucks, volgeladen met viskisten. Viskisten
met allerlei soorten vis. Maar daar gaat nog wel iets aan vooraf,
voor dat de vis hier gelost kan worden.
We nemen een kijkje op een van de kotters die elke zondagnacht
vertrekt naar zee om schol te vangen. Eenmaal aangekomen op de
visgronden, in dit geval voor de kust van Scheveningen, laat de
schipper de netten onder water zakken. Bij het vangen van de schol
wordt gebruik gemaakt van de boomkortechniek. Dat wil zeggen dat
er een sleepnet wordt opengehouden door een boom: een metalen buis
aan de voorkant van het net. De schipper vertelt dat vroeger in plaats
van die metalen buis een boomstam werd gebruikt. Vandaar de naam
boomkor.

Mijn vader vist ook met de boomkortechniek, maar hij schol alleen
als bijvangst.

De schol zwemt trouwens niet alleen in de Noordzee, maar ook in de
Oostzee, de Atlantische Oceaan en in het Westelijke deel van de van de
Middelandse Zee. Schol zwemt niet ver van de kust, vlak over de bodem
en behoort tot de platvissen. De vis is te herkennen aan zijn oranje stippen.
De rechterkant van de schol is roodbruin en de linkerkant is wit.

Als de schipper de netten weer naar boven haalt, zorgen de mannen aan dek
er voor dat deze boven de stortbakken opengaan.Van de stortbak gaan de
schollen op een lopende band, waar mannen de vis op maat sorteren.
Ondermaatse vis wordt over boord gegooit. Als alles is gesorteerd gaan de
schollen naar het visruim. Hier worden ze in viskisten gelegd met daar boven
op een dikke laag ijs. De viskisten worden meestal op woensdag en vrijdag
aan de wal gezet. Lossen heet dat. De schollen worden naar de visafslag gebracht,
klaar voor de veiling.






21 mei 2015 - Zomerkriebels

Hebben jullie ook al de zomerkriebels? Terwijl ik dit schrijf,
denk ik terug aan die bloedhete zomerdag.

Een bloedhete zomerdag. Het is te warm om iets te doen.
Daarom hebben mijn zusjes en ik de schaduw opgezocht
achter in de tuin. De een ligt onder de boom, de ander onder
de trampoline of onder de parasol. Misschien herken je dat;
lekker met je zonnebril, tijdschriftje en badlaken op het gras
in de achtertuin?! Een ding wat je graag doet als het warm is,
is afkoelen in de zee, meer of het zwembad. Maar het is te
warm om ons zwembadje op te pompen.

We gaan in de viskist! Vader haalt een viskist uit de bus.
Wij slepen emmertjes water uit de bijkeuken naar de tuin.
En wanneer de viskist vol zit, mogen we om de beurt lekker
even badderen. Heerlijk!







18 mei 2015 - Foodtrends 2015

Het is eigenlijk al een eeuwenoud gebruik: vis roken.
Vroeger werd het vaak gedaan, zodat het langer houdbaar was.
Nu wordt het veel gedaan voor de smaak. Samen met authentiek
en ambachtelijk is gerookt een van de foodtrends 2015.

Niet alleen vlees, groeten en fruit worden gerookt, maar ook vis.
Het is, zoals ik al zei, een eeuwenoud gebruik. Je hing het in de
rookkast om het op die manier te conserveren. Het roken van de
vis gaf ook nog eens een lekkere smaak. Vandaag de dag wordt
er nog steeds vis gerookt. Op visserijdagen bijvoorbeeld. Mensen
staan gezellig rond de rooktonnen en kunnen niet wachten op hun
vis. Maar niet alleen op visserijdagen en tuinfeesten wordt er vis
gerookt. Er zijn een heleboel mensen die het de lekkerste manier
vinden om
vis te bereiden en hebben een thuis een rookkastje.
Er zijn zelfs
mensen die er hun beroep van gemaakt hebben.

Lokaal en met de hand geproduceerd wordt steeds belangrijker.
We willen steeds meer weten over voeding en gezondheid. Bevat
een product hulpstoffen of verzadigde vetten? En welke e-nummers
zitten erin?
Wat is er nu lekkerder dan een zalm, gevangen door de lokale
visserman en gerookt door een dorpsgenoot? Geen e-nummers,
geen kleurstof, maar op ambachtelijke wijze gevangen en op
authentieke wijze gerookt. Dat is toch precies wat we willen?
De herkomst van ons voedsel herkennen.

Drie vliegen in een klap; gerookt, authentiek en ambachtelijk.









29 april 2015 - Noordzeevis, dat is pas lef!

Voor columnwedstrijd Metronieuws


Het is zaterdagochtend11:30 uur. Samen met mijn oppaskindje ga
ik om boodschappen in de stad. Zoals altijd beginnen we bij de bakker
en doen daarna ons rondje over de markt. Groenteboer, kaasboer,
stroopwafeltjeskraam. Als laatst halen we nog wat bij de supermarkt.
Terwijl ik een zak aardappelkroketjes uit het vriesvak wil pakken,
valt mijn oog op een vierkant doosje. ’’Pangasiusfilet’’ staat er met
grote letters op. Hier dus ook al te koop, bedenk ik.
Waar halen ze het lef vandaan?

De pangafilet kwam een aantal jaren terug als eerst op de Franse
markt. In korte tijd werd deze goedkope kweekvis niet alleen in Frankrijk,
maar ook in andere delen van Europa erg in trek. In Nederland staat
hij zelf op nummer 1 als best verkochte vis.
Wat men niet weet is, dat er een enorm gevaar achter deze vis schuilt.
De Pangasius komt namelijk uit Vietnam en wordt gekweekt in rivier de
Mekong. Een van de meest vervuilde rivieren op aarde. De vis groeit op
en wordt verpakt in het rivierwater dat kankerverwekkende stoffen bevat.
Ook het eten wat de vis krijgt, komt niet overeen met wat het in de natuur
eet. Het wordt vermengt met soja en vismeel. Onnatuurlijk dus!
Uit onderzoek blijkt dat iedere vis ook nog eens een injectie krijgt met
urine van zwangere vrouwen, waardoor de vis vier keer zo snel groeit als
in het wild. Dat zorgt ervoor dat het filet zwaarder wordt en dus meer oplevert!

Terwijl de consument de Pangafilet een 'prima keus' vindt, weet de Noordzeeschol
een 'liever niet' te scoren op de viswijzer. Ook de overheid draagt een steentje bij
aan de import en promotie van deze kweekvis. En dat, tot teleurstelling van vele
Noordzeevissers. Hoewel de overheid hen ook subsidieert, kunnen ze door de
goedkope importvis hun eigen vis niet meer kwijt in het schap.

Toch is het heel gezond om minimaal twee ker per week vis te eten. Het vermindert
bijvoorbeeld de kans op hart- en vaatziekten en is goed voor je hersenen en ogen.
Laat je niet verleiden door goedkope Panga, maar kies bewust voor een gezonde
maaltijd als Noordzeetong- of schol. Dat is pas lef!







27 maart 2015 - Station Roosendaal

Hebben jullie de posters ook al zien hangen op het station?
Eet u 2x per week vis?
85 procent van de mensen op het station waar ik de poster
tegen kwam, eet namelijk te weinig vis. Terwijl het zo gezond is!
Het is erg belangrijk voor je hersenen en ogen, vooral
als je nog in de groei bent!

Lust u geen vis? Bestel dan visoliecapsules op flinndal.nl.
Op deze manier komt u toch aan gezonde vetten.





25 maart 2015 - Kreeft is dubbel feest!

-Geschreven voor Viskiosk 't Beste Maatje-
Omdat 26 maart het kreeftenseizoen weer begint,
schrijf ik een stukje over de kreeft. De Oosterscheldekreeft.
Ik kan het me nog goed herinneren. Het was vrijdagmiddag
zomerdag, 'k was een jaar of 11. Vader kwam thuis, dat betekent
feest. En wat had hij daar achter zijn rug?
''Kijk eens wat ik heb. Een verrassing!''
Snel kwamen we kijken wat hij had meegenomen van zee.
Een kreeft! Dat komt niet elke week voor. Dubbel feest!
Kreeft mocht even door de tuin lopen. Daarna moest hij in de
wasbak. Ik plaagde hem een beetje door de kraan open en dicht
te draaien, zodat het water midden op zijn kop viel. En door
met de afwasborstel op zijn kop te slaan. Hij sloeg wat met
zijn scharen in het rond. ''Kijk maar uit'', zei moeder.
''Als je tussen z'n scharen komt, is je vinger eraf!''
Want bij deze kreeft zijn de scharen niet afgebonden,
net als in het restaurant.

Diezelfde middag belandde kreeft nog in de pan. Het
water met de soepgroenten begon al te koken. Moeder pakte
de kreeft en stopte hem in de pan. De kop als eerst. daar was
meneer het niet zo mee eens. Hij spartelde aardig tegen en
zwiepte met zijn scharen wat groenten de pan uit. Het was
een taaie rakker. En wat nog het mooiste was, de pan was
te klein. Snel even naar de buurvrouw, die heeft misschien
nog wel een grotere pan. En ja hoor, buurvrouwspan was
groot genoeg. Daar ging hij weer. Eerst de kop. Goed
zorgen dat die onder water blijft. Na een paar minuten
veranderde kreeft van kleur, rood. Nu is hij echt dood.
Dat werd smikkelen en smullen. Vooral de pootjes,
die zijn het lekkerst!

Als het vrijdagmiddag is, vader thuiskomt en er kreeft
op het menu staat, dan is het dubbel feest!



 
18 maart 2015 - Als het maar een naam heeft

Heeft u het ook al gehoord? Voor het maken van vanillevla wordt
tegenwoordig geen vanille meer gebruikt, omdat een paar
zeurende consumenten zwarte spikkels in de vla ontdekten.
Waarschijnlijk van de vanille, maarja wat doet dat er nog toe?!
Net zo iets als: ‘‘Laten we bananenvla maken zonder bananen’’.
Het lijkt er op dat mensen zich liever voor de gek houden of
zich liever laten bedriegen, dan “puur natuur” te eten.

Bij een steekproef in de Duitse deelstaat Saksen-Anhalt vond men
bij 19 visgerechten die als Tong werden geserveerd dat er bij 14 een
ander goedkopere vissoort was gebruikt, waaronder Pangasius.
Bij één van
de gerechten was achteraf zelfs niet meer te achterhalen wat voor soort
vis het was.
Volgens de recentste Viswijzer van st de Noordzee is het
eten van Pangasius uit Vietnam een ‘Prima keus’ terwijl onze eigen
Noordzee schol een ‘Tweede keus’ en ‘Liever niet’ weet te scoren.

Ook hier in Nederland staat de Pangafilet op de eerste plek als best
verkochte vis. En dat tot teleurstelling van onze vissers.
De goedkope importvis verdringt namelijk hun Noordzeeschol uit het schap.

Hoewel er zoveel gezonders te verkrijgen is, gaat de voorkeur toch uit naar vis 
die nog niet eens de naam ‘tarra’ waard is. Maar ach, wie vanillevla wil eten
zonder vanille boeit het waarschijnlijk toch niet, als het maar een naam heeft.




 06 maart 2015 - Aan wal en toch op zee
 
Tringgg!! De wekker van donderdagmorgen. 
Ja, het is alweer tijd om op te staan. Aankleden, eten, tandenpoetsen
en dan naar school. Oja, nog even snel het whatsappje van mijn vader
lezen voor ik de deur uitga. 
‘‘Goeie stoom en succes op school, xxx Vaa’’. Ik kan een glimlach niet
onderdrukken. Als de visserman de sluis heeft verlaten en op weg
gaat naar de visgronden heet dat ‘‘stomen’’. 
Mijn zusje en ik gaan ‘s ochtends altijd met de trein naar school. 
Vandaar ‘goeie stoom’.
Ik vraag hem hoe het met de vangst gaat. 
Waarop hij antwoord; ‘‘Even op 74, over’’. Alsof we over de maryfoon praten.
Ik antwoord hem dat we een beetje bakboord achterlangs komen.

Grappig eigenlijk; een vader die je ‘s ochtends ‘‘een goede stoom’’ toe wenst, 
spraakberichten stuurt alsof het over de maryfoon gaat en filmpjes stuurt van
de mooiste uitzichten ter wereld.  
Zo ben je aan wal en toch op zee.
 


08 januari 2015 - Een vorstelijke maaltijd

Het is zondagmiddag. Ik zit heerlijk op de bank in de kamer. 
De openhaard is aan en een heerlijke lucht komt  me te gemoed
vanuit de keuken. Mmmm... mijn vader heeft zojuist oesters open
gestoken. Dat gebeurt met een speciaal oestermes. Het opensteken
van oesters is nog niet zo eenvoudig.
Oestermannen/ vrouwen hebben ook vaak nog een handschoen aan.
Dat is een handschoen (ontworpen voor het opensteken van oesters)
gemaakt van metalen ringetjes tegen bescherming van het scherpe
mes.

Je kunt de oester ook uit zichzelf open laten gaan. Heel makkelijk:
een poosje op het vuur leggen.
Mijn vader steekt de oesters altijd zelf open. Als de oesters open zijn,
kun je er voor kiezen om ze rauw te eten, maar wat veel lekkerder is: gratineren!

Bereiding:
Stap 1: Steek de oesters open.
Stap 2: Strooi op elke oester wat geraspte kaas, 
wat flintertjes ui en een klontje kruidenboter.

Stap 3:
Leg de oesters op een bakplaat en zet ze ca. 10 a 15 minuten in de oven.
(Ligt eraan wanneer de kaas gesmolten is.)

Vooraf: Verwarm de oven voor op 220 graden Celsius (heteluchtoven). 

Een vorstelijke maaltijd! 






23 december 2014 - Vakantiebaantje

De kerstvakantie is begonnen en... dat vieren we aan boord!
Nog een paar weken en dan is het jaar om.
Dat betekent: nog een paar weken vissen... of niet?
Als het aan de visserman ligt wel, maar als het
aan het weer ligt... dan niet.
Daarom heeft vader besloten om de week van de kerstdagen
niet meer te gaan vissen.
Het is te slecht weer om te gaan vissen. Veel storm en hoge golven.
Dat wil niet zeggen dat er dan ook helemaal niets meer te doen is
aan boord. 
Er zijn namelijk altijd wel wat klusjes zoals; schilderen,
soppen en lassen. 
Ik ga ook mee. Terwijl mijn vader gaat schilderen, 
neem ik de kooien onder handen. Als alles lekker fris en schoon is, eten mijn
vader en ik gezellig een vers broodje in de kombuis. Daarna zoek ik een oud jack
op en haal ik mijn oliepak te voor schijn en help mijn vader met schilderen.

 


20 december 2014 - De Hollandse Garnaal 
Voor viskiosk 't Beste Maatje

Het is zondagnacht 00:00 uur. Ik geef mijn moeder een kus en loop achter mijn vader en zusje aan naar de bus. Daar gaan we dan. De kotter ligt in Vlissingen dus we moeten nog eventjes rijden. Aangekomen laden we de benodigdheden voor de week aan boord. Samen met mijn zusje ruim ik wat boodschappen op, die van het weekend zijn gekocht. Als alles is gecontroleerd en de kotter klaar is om te vertrekken gooien de mannen de trossen los en vertrekt het schip. Als we eenmaal door de sluis zijn, gaan we de Noordzee op richting Zeebrugge. Samen met mijn zusje speel ik in de kombuis (keuken) een spelletje Yatzee. Buiten is het erg donker. We horen alleen het geronk van de moter en het slaan van de zee. Ik loop vanuit de kombuis het trapje op naar de stuurhut, waar mijn vader aan het roer staat. Nieuwschierig kijk ik naar het dek en de zee. Overal water. Het valt me op dat de golven licht geven. Ik vraag mijn vader waarom dat zo is. Vurend water, vertelt hij! Dat wil zeggen dat er algen zitten. Het water is dus heel erg helder. Om een uur of twee kruip ik de kooi (slaapplaats) in om een dutje te doen, zodat ik na een paar uren kan helpen aan dek. 

Om een uur of zes ga ik weer eens kijken in de stuurhut. Wat een mooie dag. Het water is zo rustig en de zon straalt al fel. In de kombuis eet ik een lekkere boterham met kaas en geniet van de zoute, zeelucht. 

Daarna trekken mijn zusje en ik ons oliepak aan en lopen naar het dek.

De netten komen al boven. Wat zitten ze vol! De bemanning zorgt er voor dat alle vis en vooral garnalen in de stortbak vallen. Van daaruit gaan ze op een lopende band naar de bak, waar ze gesorteerd worden. Tong bij tong, makreel bij makreel. De garnalen worden eerst gekookt. Als dat is gebeurt, is de garnaal van kleur veranderd. De eerst grijze garnaal is nu roze geworden. Er wordt een mand onder de garnalentrommel gezet die de garnalen op kan vangen.  Dan komen de garnalen op een soort bak waar je met vier man rond kunt staan. Samen met mijn zusje en twee mannen halen we de krabbetjes en al het andere afval ervan tussen. Trots zie ik mijn vader vanuit de stuurhut naar ons kijken. Hij steekt zijn duim op. Stiekem probeer ik een wedstrijdje met mezelf te spelen, hoe snel ik de krabbetjes ervan tussen kan pakken. Het gaat steeds beter. Nadat alle rommel weg is, gaat de hendel uit het slot en storten de garnalen naar beneden. Want daaronder is het visruim. Daar wordt alle vis die gevangen wordt, in opgeslagen. De garnalen worden in zakken gedaan en in kisten gelegd. Tot slot komt er nog een dikke laag ijs op. En zo zijn we de hele dag bezig met het vangen, koken en sorteren van garnalen. 

Het is erg warm buiten. Gelukkig vult mijn vader aan het einde van de middag de stortbak met zeewater,  zodat mijn zusje en ik lekker kunnen afkoelen tussen de zeesterren en een verdwaalde garnaal.




10 december 2014 - Eerlijk duurt het langst


Het is zondag middernacht. Bemanningsleden van de schepen doen
een laatste check voor ze kunnen vertrekken.
Daar gaan ze dan, vol passie weer naar zee. 
Wat hebben wij toch geluk met zulke vissermannen die elke week
weer trouw naar zee gaan. In weer en wind zorgen zij voor een lekkere
en ‘gezonde’ schol, tong of garnalen. Gezond ja. Dat is wat wij willen, toch?

Als u in de supermarkt loopt en in het vriesvak kijkt, 
heeft u waarschijnlijk keuze uit verschillende soorten vis.
Wellicht ook uit Tilapia en Pangasius. Deze kweekvis wordt gekweekt in rivier de
Mekong in Vietnam. Een van de meest vervuilde rivieren op aarde.
Het voedsel wat deze vis krijgt komt niet overeen met wat het in de natuur eet.
Het wordt namelijk gemengt met antibiotica en hormonen. Ook krijgt de vis
een injectie die tien tot twintig procent van het gewicht van de filet bedraagt.
Dat levert dus meer op en zorgt voor een langere houdbaarheidsdatum.
De vis wordt door hun kwekers ook wel de strontmond genoemd,
omdat elke vis zes keer zoveel uitwerpselen produceert als een wilde vis.
En deze uitwerpselen daarna ook nog eens opeet. 
Kortom: een gezonde maaltijd is het eten van vis op deze manier niet meer.
Toch gaat de verkoop van deze kweekvis nog steeds door. 
En dat is een enorme domper voor vele vissermannen die een zoveel
gezondere vis kunnen vangen in de Noordzee. Zeker omdat onze overheid de import
van de kweekvis ook nog eens subsidieert.
En dat, terwijl onze vissermannen er alles aan moeten doen om 
duurzaam te mogen blijven vissen. Zij moeten namelijk hun vis van MSC-keurmerk voorzien.
Het Marine Stewardship Council-Keurmerk staat namelijk voor visproducten
die afkomstig zijn van duurzame visserij. Bij duurzame visserij worden visstanden beheerd
en zo weinig mogelijk schade toegebracht aan het leven in zee. Er is dus een veel gezondere
en millieuvriendelijkere vis te verkrijgen.
Tenminste, vandaag de dag is er zelfs een MSC-keurmerk voor kweekvis als Tilapia en Pangasius.
Daar zet ik zelf grote vraagtekens bij.

Ook al subsidieert de Nederlandse overheid ook de Noordzeeschol, 
de Panga is al een van de best verkochte vis in Nederland.
Daarom kunnen onze Noordzeevissers hun schol nauwelijks nog kwijt in het schap.

Laten we net als in Zwitserland eerst eigen producten kopen, dan pas import producten. 
Een Zwitser is over het algemeen bereid meer te betalen voor een product met een goed verhaal,
zoals millieuvriendelijk, duurzaam en goede kwaliteit. Laten we eerst eens de vis kopen
die onze vissers vangen. Op die manier helpen we de visserman en bent u verzekerd van een
gezond product!



 
December 2014 - Vissersdochter


Doordat steeds vaker de vraag kwam
om te vertellen over mijn ervaringen, als vissersdochter,
met de visserij, schrijf ik nu columns voor verschillende 
visspecialisten. Deze zullen verschijnen op mijn Blog.
Hopelijk leest u met plezier mijn Blog en ziet u het
als inspiratiebron!